Watashi no Akuma Rozdział XVII: Kim naprawdę jest Gabriel?

-W porządku- odezwał się Alter Gabriel nie kryjąc niechęci- nie chcecie gadać, to nie- ten niski, głęboki i melodyjny głos nie wyrażał żadnych uczuć.
Wtedy usłyszeliśmy podjeżdżający samochód.
"Gabriel" dyskretnie wyjrzał przez kuchenne okno i zaklął w nieznanym mi języku, którym czasami posługiwała się także Vix; która właśnie...
Wysiadała z czarnego auta w towarzystwie Josepha.
-Myślę, że możemy ich spytać o drogę- zauważyła Vix zmęczonym tonem.
Sobowtór Gabriela zbladł, a jego wargi zadrżały ledwie widocznie. Cofnął się od okna i zachwiał się mocno. Zdążył przytrzymać się jednego z kuchennych blatów.
Wtedy popielatowłosa weszła do środka z kołkiem i mieczem w dłoniach, z rozsypanymi wokół twarzy popielatymi włosami, iskrzącymi srebrem oczami i poważną miną. Ubrana w wysokie kozaki i ciemne spodnie. Zza pół rozpiętego czarnego, dwurzędowego płaszcza zobaczyłem ten zielony t-shirt. Oboje z "Gabrielem" spojrzeli sobie w oczy, a on przemówił w tym języku.

Victoria, partnerka księdza Rafaela

-Witaj spowrotem, moja Pani- odezwał się głos, który skądś znałam, w twarzy Gabriela o oczach ciemnobłękitnych jak kamień szafiru. W tym języku, w którym mówił także mężczyzna z moich koszmarów...

Poczułam się bardzo dziwnie. Tak jakoś lekko. Jakby ktoś napompował mnie helem. Po chwili to przyjemne odczucie nastąpiło uczucie bólu, smutku i ogromnej tęsknoty.

Rafael J. White

Patrzyli na siebie, a w oczach obojga czaiła się niewyobrażalna tęsknota. 

Alter Gabriel wyciągnął do niej rękę znów coś mówiąc, gdy nagle zachwiał się i padł na podłogę nieprzytomny...