Watashi no Akuma Rozdział XIII: Król kłamców i zdrajców...

Gabriel, zwany Uczniakiem

Puściłem dziewczynę, która powoli się odwróciła. W jej oczach dostrzegłem strach. Opuszczając głowę skłoniła się lekko. 

Oklaski ucichły. 

-Robisz się zbyt zuchwały; Borgia- zauważył głos platynowowłosego. 

-Zuchwały- wpatrując się w ścianę uśmiechnąłem się. Odwróciłem się na pięcie i patrząc mu prosto w twarz dodałem- to jedna z cech tych, którzy nie boją się niczego- zauważyłem. 

-A może tych, którzy nie mają nic do stracenia?- Zapytał niepokojąco zaciekawiony. 

-Mylisz się, Vlad- drgnął ledwie zauważalnie, lecz nagle na tej bladej, jak śnieg twarzy pojawił się lekki uśmieszek. 

-Więc po to poszedłeś do Meritato. Żeby o mnie popytać- uśmieszek się poszerzył.- Powiedział ci coś ciekawego na mój temat?- Mimo uśmiechu jego oczy pozostały zimne jak bryła lodu.
-Podobno jesteś przerażający.. Przerażający wręcz do porzygu- skomentowałem wesoło. Spokojnie sięgnąłem do kieszeni po papierosa.
-Powinieneś pozdrowić ode mnie księżulków- zauważył. Odchodząc skinął ręką na dziewczynę, która w milczeniu ruszyła za nim.
Patrzyłem za nim, zastanawiając się, skąd o tym wie i doszedłem do jednego wniosku.
On wie zdecydowanie za dużo..