Watashi no Akuma Rozdział IX: Przyspieszony egzamin

Rafael J. White

Gabriel drgnął i zmarszczył brwi z dziwnym wyrazem twarzy. Jego dłoń bardzo powoli sięgnęła po ukrytą za połą skórzanej kamizelki broń. 

Ostrożnie odwrócił się, a jego dłoń automatycznie podniosła i odbezpieczyła pistolet. Zbladł patrząc w oczy człowieka, który się pojawił. 

-Co tu robisz?- Zapytał zimnym tonem młodzieńca mniej więcej w jego wieku. 

-Opuść spluwę, Gabriel- odpowiedział cicho brunet o orzechowych tęczówkach. 

-Ani myślę, gadaj co tu robisz- odwarknął blondyn z naciskiem. 

Tamten rzucił czymś w blondyna. Gabriel złapał przedmiot i spojrzał nań pod światło. 

Gabriel, zwany Uczniakiem

W mojej dłoni znajdował się medalion z tym samym wzorem, który nosiłem na plecach. 

-Skąd to masz?- Zapytałem krótko lekarza Hydr, imieniem Seamus. 

-Otwórz- nie odpowiedział na moje pytanie. 

-Najpierw odpowiedz.

-Najpierw otwórz wisior- odparł natychmiast. 

Strzeliłem mu w nogi, mówiąc: 

-Gadaj. 

Odsunął się powoli. 

-Wszystkiego się dowiesz, jak otworzysz wisior- oznajmił. 

-Niby czemu miałbym ci zaufać?- Zapytałem dostrzegając, że księża obserwują mnie uważnie. 

-Bo nie przyszedłem tu na pogaduchy, tylko z rozkazu; Gabriel- odpowiedział spokojnie. 

Powoli zwolniłem blokadę otwieranego owalu, wciskając mały przycisk z boku. Wierzch z motywem mitologicznej bestii odskoczył, a w środku znalazłem kartę pamięci. 

-Rafael.. Możesz..?- Zapytałem podając mu nośnik danych. 

Ciemnowłosy wziął go i podszedł do swojego laptopa. Wsunął kartę w czytnik i otworzył folder z zapisanymi na niej plikami. 

-Jest tylko jakieś nagranie- oznajmił. 

-Puść- nakazałem cicho. 

Rafael J. White

Kliknięcie automatycznie uruchomiło odtwarzacz plików MP3. 

-Witaj, Gabrielu- z głośników odezwał się głos. Trudno było stwierdzić czy należał do mężczyzny, czy kobiety- to ja, Wąż. 

Blondyn zbladł jeszcze bardziej, a na jego twarzy wymalował się olbrzymi niepokój. Wpatrywał się w przenośny komputer z zaciśniętymi zębami. 

-To moja ostatnia próba dogadania się z tobą i przekonania cię, żebyś wrócił do domu. Zwolniło się twoje miejsce- dodał nagrywający z cichym śmiechem.- Nie lubię grozić konsekwencjami. Wiesz także, że nienawidzę, kiedy ktoś mnie ignoruje. Wiem, gdzie mieszkają twoi bracia. Chcesz ich zobaczyć żywych?- Dłoń, w której Gabriel trzymał broń opadła, a klamka wypaliła raniąc chłopaka w udo, ale blondyn nawet nie wydał z siebie żadnego dźwięku.
Nagranie urwało się.
-Tknijcie którekolwiek z moich braci, a zabiję!.- Powiedział lodowato Gabriel.
-Masz tydzień, żeby podjąć decyzję; Gabriel- oznajmił brunet odchodząc. 

Gabriel wpatrując się w korytarz oznajmił cicho:
-Ja już podjąłem decyzję...- zachwiał się mocno. Zdążyłem podejść i podtrzymać go w pionie.

Victoria przybiegła z zaniepokojonym wyrazem twarzy.
-Słyszałam strzały- zaczęła zaaferowana.
-Gabriel postrzelił się w nogę- odpowiedziałem niechętnie.
-Jak to się postrzelił?? Sam siebie postrzelił?? Co ty bredzisz?- Zdumiała się.
-Lepiej, żebyś dowiedziała się wszystkiego od niego- odparłem.
Lekarz wyszedł z komnaty Gabriela.
-Wszystko z nim dobrze?- Zapytała Vix.
-Kula drasnęła tętnicę i utkwiła w kości. Na razie musi leżeć, więc nici z waszej Próby- oznajmił lekarz.- Lepiej go pilnuj, Rafael- dodał odchodząc.

Victoria, partnerka księdza Rafaela 

Weszłam do środka. Gabriel półleżąc na łóżku patrzył w okno z ponurą miną. 

Na szafce nocnej leżał pistolet i jakiś wisiorek. 

-Chcę zostać sam- powiedział nie patrząc na nas. 

-Gabriel...- zaczęłam cicho. 

-Rafael, zabierz ją stąd- blondyn nadal obserwował widoki za szybą. 

-Co zamierzasz?- Zapytał Raf, a ja spojrzałam na niego zaskoczona. 

Gabriel powoli odwrócił głowę i spojrzał na Rafa.
-Zabiję Węża- powiedział twardo.